تبلیغات
وبلاگicon
*** بانوی تنهایی ***
نویسنده
لینک دوستان
صدایت كه می كنم
پرنده می ایستد در هوا
كسی توی لباس هایم تحلیل می رود
ودستمال غمگین اش را می گذارد توی جیب بارانی ام
كسی كه از آغوش های باز
تنها تو را به یاد می آورد
از لب های بسته
تنها تو
می توانستم با كوه وآیینه وبرف آشتی كنم اما
من لابلا ی ملافه های گلدار وگل هایی كه به آب دادی
خودم را
به خواب زده ام
در این روزهایی كه یك ریز پنج شنبه اند
به خودم می گویم صبور باش
به چین های پیشانی ام
به لباس های سیاه
صبور باش عزیزم
روی پاشنه ی كفش های خودت بایست
وبدان در همیشه روی یك پاشنه نمی چرخد



طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: صدایت كه می كنم، ناهید عرجونی،
جمعه 16 فروردین 1392 06:13 ب.ظ نیلوفر
اشکهای تنهایی من

سرشار از عطر باران

سیب و انار سرخ را خوب میشناسم

نامم بانوی تنهایی است

نیلوفر نام دیگر منست

هان

ای پروانه ی عاشق

بدیدنم بیا

گل سرخ نشانی منست
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب